روز و روزهایم می گذشت آرام بی صدا گذشت
ای هوای یادگاران قدیم با حضورت روزهایم شیرین گذشت
خاطراتم باقیست، حس مهربانیت شیرین گذشت
.........................................................................
وقتی از هوای نوشتن فاصله می گیری سخته دوباره دست به قلم بشی و بازم بنویسی و تمرکز کنی تا نوشته هات بار معنایی خوبی داشته باشه بخصوص، که تو اینجا نوشتن همیشه واسم تداعی افکار و خاطره هام هست.
سال 96 در حال گذره پیش بینی کرده بودم سال خوبی باشه حداقل برای من سال بهتری باشه هر چند همیشه تو بهار یه جور رخوت و بی حالی میاد سراغم اما خیلی از تصمیم های مهم و اسب اراده رو زین کردن برای ادامه مسیر تو همین فصل رخ می ده جایی که عزم رسیدن به هدفها و تغییرات ، برای پیمودن مسیر سخت اما با لذت باید دوباره تو باورم نهادینه بشه.
یه سری کارا حس و حال خوبی میده به نظرم عادت به انجام اونها خیلی بهتر از عادت به فضای مجازی و شبکه های اجتماعی با اون حجم بالای اطلاعات سطحیش هست. مثل عادت به رسیدگی به گل و گیاه ، که حس خوبی داره و فعلان با گل حسن یوسف، بنجامین، دفین، قاشقی، پوست ماری، پیچک و چند تا دیگه که اسمشو نمیدونم شروع کردم تا انشاالله ببینیم به کجا میرسه
بعد یه سری شیشه هم داشتم که ازش یه آکواریوم روهم کردم (: که جالب شد اینم عکسش :

فیلم نجات سرباز رایان فیلم خوب و تاثیرگذاری بود به نظرم هر کسی اگر به هر دین و مکتبی اعتقاد داشته باشد باز باید انسانیت رو انتخاب کند. اصلان زندگی یعنی از بین دوراهی های اصول (انسانیت و اخلاق) و خوی حیوانی، یکی رو انتخاب کردن هست بقیش ابزاری برای توجیه سو استفاده از قدرت ، ثروت و شهرت هست.

پ.ن: نوبت گل افشاني است دوباره پنجره را سمت عشق بگشاييم هواي آخر ارديبهشت روحانيست
همایون فلاحتی