سال 1395

به نام خدای بزرگ و مهربان

سالم میگذرد چون دقایق عقربه های ساعتم، سالم میگذرد چون آخرین نور خورشید که از بلندترین کوه امروزم میگذرد

چه می شود که آن لحظه می گذرد :

خنده بر لبم شکفته شود، جانم به رویت تازه شود ، سخن خود به خود جاری شود و غصه از همه دردها عبور کند.

و تو خود دستم بگیر که بی تو همه دستم خالیست......

یا مقلب القلوب و الابصار من، خودم را به تو میسپارم به تمام نداشته هایم

یا مدبر الیل و النهار من، خودم را به تو میسپارم وقتی گمراهم

یا محول الحول و الاحوال من ، خودم را به تو میسپارم وقتی اشک هایم جاری میشود

پس تو در همه احوال کمکم کن و حالم را بهترین حال کن و به سوی خودت آزادم کن

خدایا به حق همه دوست داشتنها دلی نشکند از نگاه معشوق

خدایا از وجود پاکت نفسم را تازه کن و غمِ درد و بیماری را از ما دور کن

خدایا به خود رهایم نکن که خود میدانی چه محتاج به نگاه و حضورت هستم.

خدایا حفظ کن همه ی دوستان و نزدیکانم رو به نور بزرگی و خداییت و بهتریتها را دست تو میدهم که خود آن طور میخواهی برایشان رقم زنی.

همایون فلاحتی

پ.ن: فک می کنم سال 95 سال خوبی باشه و شاید اتفاق های زیادی رخ بده اما تو همه اینها آرامش و سلامتی رو برای خودم و همه آرزومندم.

دریچه نگاه...