سومین دهه

ای امروز، تو را سپاس که هنوز هستم و به من می گویی که باید باشم و یاداوری می کنی که لحظه ای از روز بلندت را به من بخشیدی تا چشم به این آسمان بگشایم و فرصت زندگی کردن را احساس کنم.

خدایا تو خود می دانی که گاهی چقدر در خود فرو می روم پس خودت به این دایره کوچک کمک کن تا زیبا نگاه کند و در همه حال شکر گزار تو باشد

و امروز را به زیبایی همان تپش قلب و و صدای نفسم، گرامی می دارم که در اولین روز از فصل تابستان شنیده شد تا به همه زیبایی ها و زشتی های دنیا لبخند بزند و آغاز را گریه کند .

پ.ن: امروز وارد چهارمین دهه از زندگیم شدم. و این سالها همراه با نیروی جوانی و کمی پختگی از ارزشمند ترین سالهای عمرم خواهد بود و دیگر تکرار نخواهد شد. وقتی به گذشته آرزوهام و به امروزم نگاه می کنم خوشحالم، نه به خاطره مسیری که میرم و هدفهایی که هنوز از اونها دورم. فقط به خاطره همون نگاه زیبا که ایمان دارم حتی از ته چاه به عرش خواهم رفت. و چه زیباتر میشه وقتی از لحظه لحظه زندگی لذت برد حتی از مشکلات و غمها. مثل پرنده ای که در همه حال از پرواز لذت می برد. و من از خدا فقط سلامتی و آرامش رو میخوام تا بتونم باز هم تلاش کنم .

دریچه نگاه...